Italië met de auto: heuveldorpen, beroemde iconen en een langzame rit door Monaco

Met de auto van Zuid-Frankrijk naar Italië rijden voegt een extra dimensie toe aan de reis. De route volgt soms de kust, langs plekken als Cannes en Nice, voordat hij de bergen in snijdt en verdwijnt in een reeks tunnels die je plotseling in een compleet andere wereld afleveren.

We hadden niet gepland om te stoppen in Monaco, maar als je er toch zo dichtbij bent, wint de nieuwsgierigheid het meestal.

Een heel langzame rit door Monaco

Vanuit de tunnels Monaco binnenrijden was meteen overweldigend. Het verkeer stond stil, straten werden smaller, en wat volgde was minder een schilderachtige rit en meer een hele langzame kennismaking met een van de beroemdste stadsstaten ter wereld.

We hadden onze navigatie op het centrum gezet, specifiek op een stuk weg dat normaal onderdeel is van het Formule 1-circuit. Het ging langzaam, maar uiteindelijk reden we toch een klein stuk van het echte circuit, kerbstones en al, inclusief de iconische tunnel — alleen op een veel bescheidener snelheid.

Wegwerkzaamheden maakten delen van de boulevard lastig te zien, en de enorme verkeersdrukte betekende dat dit nooit een ontspannen stop zou worden. Als doorrijervaring was het echter opvallend memorabel. Monaco voelt intens, compact en indrukwekkend, maar ook als een plek die je beter te voet kunt verkennen — of bewaren voor een ander soort reis.
 

Een Toscaanse uitvalsbasis met uitzicht: San Quirico in Collina

Na een lange reisdag kwamen we aan in San Quirico in Collina, een klein heuveldorp omringd door glooiend Toscaans landschap. Ons appartement lag hoog op de heuvel, met weids uitzicht over wijngaarden, velden en dorpjes in de verte. Het landschap alleen al maakte de reis de moeite waard.

Het appartement zelf was modern en ruimer dan verwacht. Het werkte prima als basis, maar we merkten al snel dat het niet de meest praktische keuze was met jonge kinderen. De balkons waren mooi maar laag, deuren makkelijk te openen, en er was geen eigen tuin. Iets wat we in Italië echt misten, waar buitenruimte zo'n verschil maakt voor kinderen. De volgende keer zouden we zeker een plek kiezen met een tuin waar kinderen veilig buiten kunnen spelen.

Dat gezegd hebbende, werkte het als uitvalsbasis. Vanuit hier lagen meerdere klassieke Toscaanse steden op korte rijafstand, waardoor we konden verkennen zonder steeds van accommodatie te wisselen.
 

Volterra: geschiedenis, uitzichten en uitstekend ijs

Volterra was onze eerste echte kennismaking met Toscane. De rit alleen al was het waard — slingerend door zachte heuvels en lappendekens van velden voordat je omhoogklimt richting de oude stadsmuren.

Volterra voelt onmiskenbaar Italiaans. Smalle straatjes, oude stenen gebouwen, stadspoorten en overal lagen van geschiedenis. In een relatief compacte wandeling kom je langs een kathedraal, een van de oudste stadhuizen van Toscane, archeologische overblijfselen en de ruïnes van een Romeins theater. Er is zelfs een klein park en speeltuin, waardoor het verrassend goed te doen was met kinderen.

We slenterden op ons gemak en eindigden, onvermijdelijk, met gelato. Volgens Google een van de beste in de stad — en te oordelen naar de smaken en de zeer blije gezichten leefde het volledig op aan zijn reputatie.

Certaldo Alto: een onverwacht hoogtepunt

Certaldo Alto bleek een van onze favoriete stops in Toscane. Het middeleeuwse dorp ligt hoog boven het moderne Certaldo en is bereikbaar via een korte maar bijzondere kabelbaan.

Bovenaan verandert de sfeer onmiddellijk. Bakstenen straten, historische gebouwen en weids uitzicht over het Toscaanse landschap. Certaldo staat bekend als de geboorteplaats van Giovanni Boccaccio, maar los van de literaire geschiedenis voelt het verfrissend rustig. Parkeren was eenvoudig, drukte was er nauwelijks, en het gebrek aan Engelse vertalingen voegde op de een of andere manier toe aan de charme.

Een korte regenbui stuurde ons op zoek naar beschutting, wat handig samenviel met snacktijd. Daarna verkenden we het hele historische centrum in ongeveer anderhalf uur, op ons gemak genietend van de bewaard gebleven architectuur en uitzichten.

Als je op zoek bent naar een Toscaans heuveldorp dat nog ontspannen en authentiek aanvoelt, is Certaldo Alto een makkelijke aanbeveling.

Florence: iconisch, indrukwekkend en erg druk

Florence heeft nauwelijks een introductie nodig. We begonnen ons bezoek in de Boboli-tuinen, direct toegankelijk vanuit een nabijgelegen parkeerplaats. Dit bleek een van de beste beslissingen van de dag.

De tuinen boden ruimte, groen en de mogelijkheid voor de kinderen om vrij rond te rennen terwijl wij beelden, uitkijkpunten en kronkelende paden heuvelopwaarts verkenden. De kinderen vonden het geweldig — veel meer dan we hadden verwacht — en het voelde rustig en ontspannen vergeleken met de stadsstraten beneden.

Het Palazzo Pitti domineert het bovenste deel van de tuinen, enorm en imposant, met wat ooit een amfitheater was dat zich ervoor uitstrekt. Zelfs zonder het paleis zelf te betreden is de schaal indrukwekkend.

Zodra we de tuinen verlieten en het historische centrum in liepen, veranderde de sfeer snel. Straten werden smaller, menigtes dikker en door de stad bewegen werd intens. De Ponte Vecchio oversteken was bijzonder, maar stressvol met jonge kinderen — en hetzelfde gold voor veel van het centrum.

De Duomo blijft adembenemend, hoeveel foto's je ook al hebt gezien. Het detail is verbazingwekkend. Met lange rijen in de hitte kozen we ervoor om hem van buiten te bewonderen.

Florence is onmiskenbaar prachtig, maar ook overweldigend. Voor gezinnen die de voorkeur geven aan een rustiger tempo en meer ademruimte, is het misschien beter bewaard voor een reis zonder jonge kinderen — of voor als ze wat ouder zijn.

Pisa en een laatste blik op de Italiaanse kust

Pisa stond niet per se op onze must-see lijst, maar voor de kinderen was de Scheve Toren niet onderhandelbaar. Het is een van die bezienswaardigheden die ze al kenden, en hem in het echt zien was belangrijk voor ze.

De toren is precies wat je verwacht. Iconisch, druk en omringd door mensen die speelse foto's maken. Het is geen plek waar je uren voor nodig hebt, maar leuk om een keer te zien. Na een laatste gelato in Toscane reden we verder richting de kust.

Het strand liet een andere kant van Italië zien. Winderig, levendig en perfect om te rennen, spelen en de golven te bekijken. Zwemmen zat er die dag niet in, maar het was een mooie afsluiting van onze tijd in Toscane.

 

Vooruitblikken

Onze tijd in Italië zat vol contrasten: beroemde steden en stille heuveldorpen, drukke straten en rustig platteland. Sommige plekken verrasten ons, andere bevestigden wat we al vermoedden over reizen door iconische bestemmingen met jonge kinderen.

Het was ook hier dat onze plannen voor de rest van de reis begonnen te verschuiven. Dat verhaal hoort bij het volgende hoofdstuk.
   

Hoogtepunten

• Ons hoogtepunt: Certaldo Alto & de Boboli-tuinen
• Hoogtepunt van de kinderen: de Scheve Toren van Pisa

Deel op

0 reacties